پدري دارم شصت و هفت ساله كه به كشاورزي و كارگري مشغول بوده است. قريب چهل سال است كه نه نماز مي خواند و نه روزه مي گيرد و نه به مسجد مي رود. مي گويد: به كارهاي كشاورزي آلوده هستم. آيا نمازهاي قضاي ايشان بر من كه فرزند بزرگ او هستم، واجب است؟


حضرت امام خميني(ره) نماز قضاي پدر و روزه او را بر پسر بزرگ تر واجب مي داند و بين صورت معذور بودن يا ترك از روي نافرماني فرق قائل نيست، يعني حتي اگر پدر از روي نافرماني، نماز و روزة خود را به جا نياورده باشد، بر پسر بزرگ تر واجب است بعد از مرگش پدر به جا آورد يا براي او اجير بگيرد.

مراجع ديگر مانند آيات عظام: گلپايگاني، صافي، خوئي، تبريزي، فاضل و زنجاني نيز همين نظر را اختيار كرده اند، اما آيت الله مكارم مي گويد: اگر از روي نافرماني ترك كرده باشد، بنابر احتياط مستحب بايد به همين طور عمل كند.

وظيفه شما آن است كه ايشان را متوجه كنيد تا نماز و روزه را خودش به جا آورد و پيري يا كشاورزي و غيره عذر موجه حساب نمي شود. از پدري عاقل و فهميده با سابقه روشن تعجب است كه به بهانه هاي واهي از انجام نماز سرباز زند.

با توجه به اين كه ايشان را اهل منطق مي دانيد، با دلايل منطقي و عقلاني به ايشان بفهمانيد كه هيچ شرايطي نمي تواند دليل منطقي براي ترك نماز باشد.



دفتر تبليغات اسلامي

بازگشت