هر كجا آئينه ها محرم شدند

چشمه ها با چشم ها همدم شدند



كوچه ها لبريز از عطر اذان

قلبهاي مهربان با هم شدند





[ صفحه 162]





در نخستين صبح تكبير زمين

آبهاي مرده چون زمزم شدند



شاخه ها وقت قنوت آسمان

مهربانانه پر از شبنم شدند



در ركوع روح سبز روزگار

لاله و سرو و صنوبر خم شدند



سجده هاي با صفاي فاطمه (س)

مايه آرامش مريم شدند



پرده داران حريم كوي دوست

زخمهاي كهنه را مرهم شدند



ارتفاع لحظه ها و ذكر شب

با عبور اختران توأم شدند





[ صفحه 163]