نماز آيات

(مساله 1488)نماز آيات كه دستور آن بعداً گفته خواهد شد بهواسطة چهار چيز واجب مي شود :

اول : گرفتن خورشيد .

دوم : گرفتن ماه اگر چه مقدار كمي از آنها گرفته شود و كسي هم از آن نترسد .

سوم : زلزله اگر چه كسي هم نترسد .

چهارم : رعد و برق و بادهاي سياه و سرخ ومانند اينها در صورتي كه بيشتر مردم بترسنند و نيز بنابر احتياط واجب در حوادث وحشتناك زميني مانند شكاافتن و فرو رفتن زمين در صورتي كه بيشتر مردم بترسند ، بايد نماز آيات بخوانند .

(مساله 1489)اگر از چيزهائي كه نماز آيات براي آنها واجب است بيشتر از يكي اتفاق بيفتد ، انسان بايد براي هر يك از آنها يك نماز آيات بخواند ، مثلاً اگر خورشيد بگيرد و زلزله هم بشود ، بايددو نمناز آيات بخواند .

(مساله1490)كسي كه چند نماز آيات بر او واجب است ، اگر چه همة آنها براي يك چيز بر او واجب شده باشد ، مثلاً سه مرتبه خورشيد گرفته و نماز آنها را نخوانده است يا براي چند چيز باشد مثلاً براي آفتاب گرفتن و ماه گرفتن و زلزله ، نمازهائي بر او واجب شده باشد .موقعي كه قضاي آنها ر ا مي خواند لازم نيست معين كند كه براي كدام يك آنها باشد .

(مساله1491)چيزهائي كه نماز آيات براي آنها واجب است ، در هر شهري يا نقطة ديگري كه اتفاق بيفتد مردم همان شهر و آن نقطه بايد نماز آيات بخوانند و بر مردم جاهاي ديگر واجب نيست .

(مساله1492)از وقتي كه خورشيد يا ماه شروع به گرفتن مي كند ، انسان بايد نماز آيات را بخواند و بنابر احتياط واجب ، بايد از وقتي كه شروع به بتز شدن مي كند به تالخير نيندازد.

(مساله1493)اگر خواندن نماز آيات را بقدري تاخير بيندازد كه آفتاب يا ماه شروع به باز شدن كند ، بنابر احتياط واجب بايد نيت ادا و قضا نكند ولي اگر بعد از باز شدن تمام آن ، نماز بخواند بايد نيت قضا نمايد .

(مساله1494)اگر مدت گرفتن خورشيد يا ماه بيشتر از خواندن يك ركعت باشد ولي انسان نماز را نخواند ، تابه اندازة خواندن يك ركعت به آخر وقت آن مانده باشد بايد نيت ادا كند بلكه اگر مدت گرفتن آنها به اندازة خواندن يك ركعت هم باشد بنابر احتياط واجب بايد نماز آيات را بخواند و ادا است .

(مساله1495)موقعي كه زلزله و رعد و برق و مانند اينها اتفاق مي افتد ، انسان بايد فوراً نماز آيات را بخواند و اگر نخواند معصيت كرده و تا آخر عمر بر او واجب است و هر وقت بخواند ادا است .

(مساله1496)اگر بعد از باز شدن آفتاب يا ماه بفهمد كه تمام آن گرفته بوده ، بايد قضاي نماز آيات را بخواند . ولي اگر بفهمد مقداري از آن گرفته بوده قضا بر او واجب نيست .

(مساله1497)اگر عده اي بگويند كه خورشيد يا ماه گرفته است ، چنانچه انسان از گفتة انان يقين پيدا نكند و نماز آيات نخواند و بعد معلوم شود راست گفته اند ، در صورتي كه تمام خورشيد يا ماه گرفته باشد ، بايد نماز آيات را بخواند . ولي اگر مقداري از آن گرفته باشد خواندن نماز آيات بر او واجب نيست و همچنين است اگر دوو نفر كه عادل بودن آنان معلوم نيست بگويند خورشيد يا ماه گرفته ، بعد معلوم شود كه عادل بوده اند .

(مساله1498)اگر انسان به گفته كساني كه از روي قاعدة علمي وقت گرفتن خورشيد و ماه را ميدانند ، اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته ، بنابر احتياط واجب بايد نماز آيات را بخواند و نيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه مي گيرد و فلان مقدار طول ميكشد و انسان به گفتة آنان اطمينان پيدا كند ، بنابر احتياط واجب بايد به حرف آنان عمل نمايد ، مثلاً اگر بگويند آفتاب فلان ساعت شروع به باز شدن مي كند ، احتياطا بايد نماز را از آن وقت تاخير نيندازد .

(مساله1499) اگر بفهمد نماز آياتي كه خوانده باطل بوده ، بايد دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نمايد .

(مساله1500)اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات هم بر انسان واجب شود چنانچه براي هر دو نماز وقت دارد ، هر كدام را اول بخواند اشكال ندارد . و اگر وقت يكي از آن دو تنگ باشد ، بايد اول آن را بخواند . و اگر وقت هر دو تنگ باشد ، بايد اول نماز يوميه را بخواند .

(مساله1501)اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ است چنانچه وقت نماز يوميه هم تنگ باشد ، بايد آن را تمام كند بعد نماز آيات را بخواند و اگر وقت نماز يوميه تنگ نباشد ، بايد آن را بشكند و اول نماز آيات ، بعد نماز يوميه را بجا آورد .

(مساله1502)اگر در بين نماز آيات بفهمد كه وقت نماز يوميه تنگ است ، بايد نماز آيات را رها كند و مشغول نماز يوميه شود وبعد از آن كه نماز را تمام كرد پيش از انجام كاري كه نماز را به بزند ، بقية نماز آيات را از همانجا كه رها كرده بخواند .

(مساله1503)اگر در حال حيض يا نفاس زن آفتاب يا ماه بگيرد و تا آخر مدتي ه خورشيد يا ماه باز مي شوند در حال حيض يا نفاس باشد ، نماز آيات بر او واجب نيست و قضا هم ندارد .